Pamiętnik Nayi :*: XVII rozdział.

31 października, czwartek.

- Halloween! – przypomniała mi po raz kolejny tego dnia Eleanor.

- Musimy iść kupić dynie – zgodziłam się z szerokim uśmiechem. W Polsce się tego święta nie obchodzi, a szkoda. Dlatego tak wyczekiwałam na ten dzień.

- Będziesz ze mną chodzić po domach? – zapytała się mnie El.

- Jasne!

- Razem z nami będzie szła cała nasza paczka.

- Cała?

- No wiesz, Louis, Harry, Diana, Ariana, Niall, Liam... no i Zayn.

- Dobra, przeboleję. I tak nie chcę żeby on jeden mi zniszczył święto.

- Może mu odpuścisz? Patrz jak się stara, żebyś mu wybaczyła – Eleanor pokazała na bukiet żółtych róż, spoczywających w wazoniku pod oknem.

- Było się nie przesypiać z jakąś fanką.

- Dobraa, nie mówmy już o tym. A co do Halloween... masz jakiś strój?

- Oczywiście, już od dawna – uśmiechnęłam się – ale pokażę ci dopiero wieczorem.

- Ok. Ja przebieram się za anioła! Nie mogę się doczekać.

- Ja też nie – uśmiechnęłam się.

-----

Punktualnie o godzinie dziewiętnastej spotkaliśmy się w przebraniach w parku. Chłopcy szeroko uśmiechnęli się na nasz widok – mój i Eleanor. Ona wygladała absolutnie przepięknie w parze skrzydeł zrobionych z mnóstwa białych piórek, białej delikatnej sukience do ziemi i aureolą nad głową. Ja przebrałam się nieco inaczej – skorzystałam z farby do włosów naturalnej, która trzymała się tylko do pierwszego mycia głowy, poza tym włożyłam czapeczkę sprzątaczki i biało – czarne ubranie: czarną bluzkę z długimi rękawami i głębokim dekoltem, a do niej czarna spódnica nad kolana i biały fartuch. Wszyscy chłopcy – poza Liamem, który jeszcze nie przyszedł z Dianą – byli wystylizowani na wampirów. Mieli nawet makijaż: czerwoną kredkę do oczu, którą narysowali sobie obwódkę dolnej powieki, a także mnóstwo białego pudru na twarzy. Próbowałam się nie patrzeć na Zayna, który wyraźnie próbował do mnie zagadać.

- Patrzcie! – krzyknął Niall, pokazując na... Liama i Dianę, która NIE JECHAŁA NA WÓZKU!

- Patrzcie, ona już umie chodzić! – powiedział z dumą Liam, zbliżając się do nas. Musiał ją co prawda przytrzymywać, żeby nie spadła, ale poza tym już całkiem normalnie chodziła. Uśmiechnęła się do nas szeroko. Miała blond perukę – mnóstwo loków, i strój królowej. Wyglądała ślicznie. Ariana też podbiegła do nas, machając i przepraszając za spóźnienie. Niall, gdy tylko przybiegła, mocno ją pocałował. Miała blond włosy (!) i cukierkowy strój:

- Jestem Ashley Tisdale – wyjaśniła.

- No to jak? Wszyscy w komplecie? To ruszamy! – krzyknął Louis.

-------

Po trzech godzinach zbierania cukierków, z pełnymi torbami poszliśmy do domu chłopaków żeby równo je podzielić. Harry zaproponował:

- A może zagramy w prawda czy wyzwanie?

Zgodziliśmy się. Hazza przygotował butelkę i dwa stosy kart, z pytaniami i zadaniami. Wypadło na Zayna.

- Prawda czy wyzwanie? – zapytał Lou Zayna.

- Wyzwanie – odpowiedział Zayn zdecydowanie.

- „Daj buziaka w usta osobie, która siedzi na przeciwko ciebie” – przeczytał Louis.

Jezu. To ja.

- A czy ta osoba się zgadza? – zapytał nieśmiało Zayn.

- To wyzwanie... nie gadaj, tylko całuj! – zniecierpliwił się Niall.

Zaczęliśmy. Chociaż to miał być tylko buziak, zamieniło się to w... namiętny pocałunek. Zayn chwycił moją twarz w jego dłonie, a ja wiedziałam, że tak naprawdę to... chciałam tego. Wreszcie. Chciałam wrócić do Zayna, kochałam go. Popatrzyłam w jego piękne czekoladowe oczy. Chciałam iść tylko z nim, z dala od tego całego towarzystwa, być tylko z nim. Całowaliśmy się tak długo, że Harry krzyknął:

- Ej, ludzie! Hej, hej! To nie jest reklama „Winterfresh”!

- Wyluzuj... właśnie całowałem moją dziewczynę – mruknął Zayn. Kiwnęłam głową z uśmiechem i pomyślałam, że tego mi brakowało.

Wiem, że strasznie krótki, ale w ogóle nie miałam na niego pomysłu. Chyba zawieszę bloga, bo po pierwsze, mało komentarzy ( ;[ ), a po drugie, brak pomysłu, a po trzecie, własne, prawdziwe życie. Przepraszam ;(

A tutaj macie zdjęcia z Halloween ( tylko Eleanor nie znalazłam ;( ):