XIV rozdział.

6 września, sobota.

   W sobotni ranek obudził mnie telefon. Odebrałam.

- Halo? – zapytałam nieco nieprzytomnie.

- Naya? Obudziłam cię? – usłyszałam miły głos Eleanor.

- Nie, nie – skłamałam – czemu dzwonisz?

- Chciałam się spytać, czy mogłybyśmy dzisiaj razem wyjść?

- Och, jasne. Może do mnie przyjdziesz?

- Ok. Kiedy?

- Przychodź jak najszybciej. Pa!

- Pa,pa!

   Po chwili znowu zaterkotał telefon.

- Tak, słucham?

- Cześć skarbie – usłyszałam w słuchawce głos Zayna.

- Hej. Co tam?

- Możesz się dziś spotkać?

- Przykro mi, ale jestem zajęta – powiedziałam.

- Och – w jego głosie słyszałam smutek – ale będziesz zajęta przez cały dzień?

- Chyba nie...

- Okej, to zadzwonię do ciebie później. Pa. Kocham cię.

- Ja ciebie też.

   Odłożyłam słuchawkę i znowu ktoś zadzwonił. Wrzasnęłam do telefonu:

- Co to jest, cholera?! Jakaś gorąca linia?!

- Yyy... nie. To ja, Mark.

   Fuck. Oczywiście. Ja i mój słynny pech.

- O, Boże. Słucham?

- Chciałem pogratulować ci twojego wyboru ubrań... zdjęcia zostały zrobione.

- Kto pozował?

- Modelka Eleanor Calder.

- Eleanor?! Super! Znam ją!

- To bardzo miło. Czy mogłabyś dzisiaj wyjść na spotkanie, hm, służbowe?

- Dzisiaj niestety jestem zajęta cały dzień.

- Przykro mi. Do zobaczenia.

- Do widzenia.

   Ktoś zapukał do drzwi. Domyśliłam się, że to Eleanor. Otworzyłam. Ona była... cała zapłakana. Przytuliłam ją od razu. Ona szepnęła, wciąż lejąc łzy:

- Jestem w ciąży.

   Najpierw – oczywiście szok. Ale po chwili powiedziałam, uśmiechając się szeroko:

- Przecież to świetna wiadomość! Czemu płaczesz?

- Bo ja nawet nie mam z Louisem ślubu! Co ja teraz zrobię? Mama mnie znienawidzi!

- Nieprawda!

- Nawet nie jestem z nim zaręczona!

- A on o tym wie?

- Nie...

- Chodźmy tam. Powiesz mu to.

- Ja... ja nie mogę...

- Możesz. To jest piękne że będziecie mieli dziecko! Przecież to dowód waszej miłości. Chodź – powiedziałam, ciągnąc ją za rękę.

   Poszłyśmy. Eleanor poprawiła nieco rozmazany makijaż. Zadzwoniłam do drzwi. Otworzył Harry.

- O, dziewczyny. Co się stało? Macie dziwne i nieco odmienne miny – zauważył.

- To ważna sprawa, Harry. Możemy wejść?

- Jasne, wchodźcie – powiedział zdziwiony Hazza.

- Zawołasz Louisa? – zapytała załamanym głosem Eleanor.

- Wow, ale ty masz wyczucie – powiedział Harry i zawołał Lou.

- El? Co się stało? – zapytał Louis.

- Ja ci muszę coś powiedzieć... – powiedziała Eleanor, ukrywając twarz w dłoniach.

- Ja też – potwierdził Louis – mów pierwsza.

- Och, Louis... Ja... ja jestem w ciąży. Czwarty miesiąc.

   Louis otworzył usta. Harry mnie przytulił ze szczęścia, a Niall rozbił filiżankę którą trzymał w dłoniach schodząc ze schodów.

- A my nawet nie jesteśmy zaręczeni! – rozpłakała się El.

- Najwyższy czas to zmienić – powiedział Louis. Uklęknął, wyciągnął pierścionek i zapytał:

- Eleanor Calder, czy wyjdziesz za mnie?

- Ja... Louis... TAK! – wykrzyczała ze szczęściem i pocałowała Louisa po francusku. Ja nigdy nie całowałam się tak z Zaynem. Harry popatrzył na mnie, a w jego spojrzeniu było coś dziwnego... nie umiałam określić co to jest. Szepnął mi na ucho:

- Chodź ze mną do pokoju.

- Hmm... dobrze – mruknęłam. Po chwili zapytałam:

- Gdzie jest Zayn?

- Pojechał na zakupy.

- Aha.

- Zimno ci – zauważył Harry. Miałam gęsią skórkę, a w pokoju Harry’ego było naprawdę chłodno. On podszedł do drzwi i zamknął je.

- Czego chcesz? – zapytałam z niepokojem.

- Naya... Ty wiesz że ja... że ciebie... – po czym mnie przytulił.

   Dziwnie się czułam. Kochałam Zayna, ale Harry... też zaczęłam coś do niego czuć. Chciałam pozostać w jego ciepłym, miłym uścisku, ale wiedziałam, że to przyjaciel Zayna i nie powinnam. Źle się z tym czułam. Z kłopotu wybawił mnie Niall, który wpadł do pokoju, dysząc:

- Diana miała wypadek. Jest w szpitalu.

trochę tragiczny :d mam nadzieję że się podoba mimo to. Buziaki.